Bowiem wycinka doskonale splata się z możliwością rozpoczęcia domowej hodowli grzybów, wykorzystując grzybnie na kołkach PLANTO. Dlaczego? Jesień to najlepszy czas na to, aby zaszczepić pniaki i móc cieszyć się owocami własnej pracy już za kilka miesięcy.
Choć brzmi to mało prawdopodobnie jest absolutnie możliwe. I to w naszym ogrodzie.
A co najważniejsze z punktu widzenia hodowcy-amatora, dzięki produktom PLANTO mamy dostęp do różnych grzybów, od tych popularnych i powszechnie znanych, po te, których nazwy brzmią nieco egzotycznie. Grzybnie na kołkach to świetny sposób na urozmaicenie domowej kuchni nie tylko rzadko spotykanymi, ale i w pełni zdrowymi, bo wyhodowanymi w naturalnych warunkach, grzybami.

Gdy teraz zaszczepimy pniaki, to wiosną możemy spodziewać się pierwszych plonów. A to dlatego, że zanim pniak przerośnie grzybnią zwykle mija od trzech do pięciu miesięcy. Wiele zależy od grubości pnia, w którym umieścimy kołki z grzybnią. Na ten czas powinniśmy przenieść pień do ciepłego pomieszczenia. I czekać na efekty. Reasumując, w tej chwili nadarza się okazja, którą warto wykorzystać. Wszystko po to, by z zebrać plony już wiosenną porą.

Jeśli wszystko pójdzie pomyślnie, a tak z pewnością będzie, gdy dostosujemy się do zaleceń zamieszczonych w instrukcji, zapewnimy sobie naturalne i zdrowe produkty przez kilka lat. Plonowanie może trwać od czterech do nawet ośmiu lat, oczywiście z krótkimi przerwami.
Ogromna satysfakcja, jaką niewątpliwie czerpie się z amatorskiej hodowli, sprawia, że grzybnia na kołkach ma coraz większe grono sprzymierzeńców. To niesamowita frajda, z której możemy skorzystać właśnie teraz. Szczególnie, gdy na plus przemawiają także warunki atmosferyczne.

Tu znajdziesz szczegółową instrukcję szczepienia grzybni na kołkach: KLIKNIJ

Artykuł Lepszej pory na rozpoczęcie uprawy grzybów nie będzie pochodzi z serwisu Planto - uprawa grzybów.

Zatem jak odróżnić grzyby jadalne od trujących? Oto kilka podstawowych uwag.
Skupmy się na muchomorze sromotnikowym. To grzyb, który w Polsce jest faktycznie gatunkiem śmiertelnie trującym. Jedynym ratunkiem dla osoby, która przez pomyłkę go zje, jest przeszczep wątroby. To, czy przeżyje zależy od tego ile muchomora sromotnikowego zje. Jak wynika z badań 5 dkg tego grzyba jest już dawką śmiertelną.

Najczęściej mylimy grzyby z prostego powodu. Wielu z nas nie zna się na ich budowie morfologicznej. Nie odróżnia, który jest dobry, a który absolutnie nie. Żeby innych odmian nie pomylić z muchomorem sromotnikowym wystarczy pamiętać, że muchomor trzon ma osadzony w pochwie. Dlatego zbierając grzyby nie powinniśmy odcinać wyłącznie kapeluszy, bo wówczas nie jesteśmy w stanie ocenić czy nie zagrażają one naszemu zdrowiu i życiu. Należy wykręcić grzyba z podłoża w całości i dokładnie mu się przyjrzeć. To po pierwsze. Po drugie u muchomora sromotnikowego wykształcony też jest pierścień, czego nie ma na przykład u gołąbka zielonawego, często mylonego ze sromotnikiem.
Każdy grzybiarz powinien też pamiętać o jednej z podstawowych zasad i …nie zbierać młodych osobników. W takim przypadku najłatwiej o pomyłkę. Nawet najbardziej doświadczeni zbieracze nie są w stanie ocenić w stu procentach czy taki młody osobnik jest grzybem jadalnym. A to dlatego, że niektóre części jego budowy mogły się jeszcze nie wykształcić. Lepiej mieć mniej grzybów w koszyku, niż wśród wielu chociażby jeden gatunek trujący.

Muchomor sromotnikowy bywa też mylony z czubajką kanią, a różnice w ich wyglądzie są znaczne. Mimo to, że bulwiasty, rozszerzony trzon muchomora wyróżnia go zdecydowanie od kani, pomyłki zdarzają się często.
W ocenie grzybów nie pomaga zdecydowanie mylny, choć stosowany powszechnie sposób „smakowania” ich. Warto sobie utrwalić, że nie można oceniać ich przydatności po smaku. Kto tym się sugeruje popełnia poważny błąd. Za przykład ponownie może posłużyć muchomor sromotnikowy, który jest słodki, a zabija. Nie da się przyrządzić go w sposób, który dla człowieka był by bezpieczny. Jak zaznaczają eksperci, nie pomoże z pewnością zamarynowanie trującego grzyba w occie, bo trujące substancje aktywne pozostają w nim nawet do dziesięciu lat. A amanityna, toksyna w nim występująca, zniszczeniu ulega dopiero w temperaturze zbliżonej do 300 stopni Celsjusza.

O czym nie powinniśmy zapomnieć? Najwięcej zabijających toksyn znajduje się w kapeluszu. Najwięcej grzybów trujących występuje wśród odmian blaszkowych. Początkujący grzybiarze powinni zbierać wyłącznie grzyby rurkowe, bo wśród nich znajdują się wyłącznie jadalne bądź niejadalne gatunki. Jedyny mankament tych drugich to gorzki smak. Nie są one jednak trujące i nie zagrażają w żaden sposób naszemu zdrowiu.
I co najważniejsze – problemów unikniemy jeśli będziemy zbierać grzyby, co do których mam całkowitą pewność, że nadają się do zjedzenia.

Artykuł Kilka podstawowych zasad może uratować życie pochodzi z serwisu Planto - uprawa grzybów.

Artykuł Podłoże czubajki kani pochodzi z serwisu Planto - uprawa grzybów.